It hokje schrijft ”Geachte Rotariërs”,

Gelezen op de Facebookpagina van It Hokje.

Geachte Rotariërs,

Middels dit schrijven wil ik u allen respectievelijk op de hoogte brengen van en inviteren voor een feestelijk evenement in de nabije toekomst. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid bent u na deze eerste zin geheel van uw apropos gezien het hooghallemadamse taalgebruik en het schrijven in de Neerlandsche taal, maar dat heeft alles te maken met de aard van dit bericht.

Op zaterdag 8 juli aanstaande zijn u en natuurlijk uw andere kompanen van de Rotary Serviceclub vanaf 20:00 van harte welkom in ons landgoedelijk etablissement “It Hokje” te Niawier. Deze avond willen wij benutten om, onder het genot van een breed scala alcoholische dan wel non-alcoholische versnaperingen, samen te benchmarken en te networken.

Om een statement te maken tegen de vergrijzingstendens binnen de Nederlandse (en tevens internationale) Rotary clubs hopen wij op een grote opkomst van de jongere deelgenoten. De dresscode die wij deze avond hanteren is “Rotary Casual.”

Wij zien uw komst met verve tegemoet.

Hoogachtend,

Namens het voltallige bestuur,

Gouverneur Theodorus Albertus von Soltzberg-Woltenau

(Foar de minsken dy der echt net in reet fan snappe: 8 july grof feestje yn it hokje mei as tema: Rotary (hiele deftige djoere minsken mei Gaastra klean dy’t bedriuwen ha en in protte djoer prate ensa, met een rollende ‘R.’ Kaviaarrrrrrrrr. TOT DAN!)

Rotariërs

 

Winter: februari 1979, sneeuwstorm ontwricht ook Niawier-Wetsens

Winter februari 1979In de vroege ochtend van woensdag de 14e kon niemand meer op de wegen ten noorden van de lijn Harlingen-Groningen verkeren. De ramplijn schoof snel zuid- en westwaarts. Woensdag rond 10 uur was het hele noorden een witte, stuivende vlakte. De wind bereikte in uitschieters een orkaanachtige kracht van 11 Beaufort. De temperatuur daalde in de loop van de dag en daarop volgende nacht nog verder. En de storm bleef voortrazen, een Siberische muur van sneeuw over de witte woestenij schuivend.

Donderdag 15 februari leek het overdag even rustiger te worden. Maar in de avonduren vormden zich door de harde wind nieuwe sneeuwduinen en -bergen op paden die waren schoongeschoven. De toppen in het grillige berglandschap bereikten in het noordoosten en westen van Friesland recordhoogtes van meer dan 3 meter. Zelfs in een stad als Leeuwarden waren zeker tot vrijdagavond 16 februari hele wijken door witte massa’s van de rest van de wereld afgesloten.

Van de wegen was toen alleen de verbinding Leeuwarden-Drachten redelijk begaanbaar. Overal elders ploeterden sneeuwschuivers zich naar afgelegen dorpen en verspreid staande huizen en boerderijen. Met man en macht trachtte Friesland zich aan zijn isolement te ontworstelen. Honderden vastgelopen auto’s maakten op veel plaatsen snel sneeuwruimen onmogelijk. Bovendien lieten veel nieuwsgierigen zich naar buiten lokken door een mager zonnetje, dat vrijdag af en toe door de wolken gluurde. Dit had tot gevolg dat prompt nieuwe slachtoffers vielen in de vorm van hulpeloze automobilisten in de alles smorende sneeuw.

De grote handicap voor iedereen was de ‘s avonds weer opstekende wind. Die wakkerde diezelfde vrijdag in de namiddag tot hard aan. En dat bij een luchtdruk die volgens meldingen van Hans de Jong rond 1023-1024 hPa schommelde. In angstige spanning wachtte iedereen zaterdag de verdere ontwikkelingen dan ook af. Voor Friesland was het duidelijk dat alleen ijzel op dat moment redding zou kunnen brengen. Een ijslaagje, hoe miniem ook, zou de nog altijd stuivende sneeuw aan de grond kunnen vastnagelen.

(Tekst afkomstig van archief.weer.nl) (foto’s G & S Veenma)
14_02_1979_Winter8 14_02_1979_Winter7 14_02_1979_Winter6 14_02_1979_Winter5 14_02_1979_Winter4 14_02_1979_Winter3 14_02_1979_Winter2 14_02_1979_Winter1